گاهی اوقات با خودم فکر میکنم هواداری از یک فرد تا به کجا ؟تا پای لگد مال شدن ارزش های امام انقلاب ؟؟ تا پای ارزش شدن هر انچه تا کنکون ضد ارزش بوده است ؟گاهی وقتها با خودم فکر میکنم......کاش هوای نفسمان بگذارد که گاهی انطور که باید(بر مبنای ارزش هایمان ) تصمیم بگیریم نه انطور که دلمان میخوهد !

و هرچه از تبلیغات و صحبت های نامزدین ریاست جمهوری میگذرد دکتر را دوست تر میدارم ......

.و اما اصل ماجرا :

خانم زهرا رهنورد همسر و مشاور اول مهندس موسوی ازشیرین عبادی(حامی تابلو دار حزب صهیونیستی بهایئت)به عنوان یک زن فرهیخته و دارای تفکر مستقل و ستودنی یاد میکند و از او برای حضور در دانشگاه الزهرا دعوت کرده که باعث اعتراضات زیادی شده  !

و همه اینها با ادعای پیروی از خط امام چگونه سازگار است وقتی امام (ره )در جریان دستگیری تعدادی از اعضای حزب صهیونیستی بهایت فرمودند :بهایی ها یک مذهب نیستند یک حزب اند که در سابق انگلستان و حالا هم آمریکا از آنها پشتیبانی میکند اینها جاسوسند ....

 باید از مهندس موسوی و همسرشان پرسید آیا امام نبودند که در ۷ دی ماه ۵۷ در نوفل لوشاتو در پاسخ به سوال " آیا برای بهایی ها آزادی های سیاسی و مذهبی داده خواهد شد ؟ و امام در پاسخ فرمودند : خیر آزادی برای افرادی که مضر به حال مملکت اند داده نخواهد شد "

من در انتخابات آینده به محمود احمدی نژاد رأی خواهم داد.
اما چرا رأی من و لابد ، بسیاری دیگر چون من ، متعلق به احمدی نژاد خواهد بود؟

می خواهم بدون تکلف و بدون درافتادن در دام الفاظ و فخرفروشی های فیلسوفانه ، خیلی ساده و صمیمی ، علت این رأی را بگویم و البته ، در همین ابتدای کار ، مراتب احترام خود را به هموطنانی که مانند من نمی اندیشند و به کاندیدای دیگری رأی خواهند داد ، ابراز کنم ، چرا که بدون تعدد آرا و صد البته احترام صاحبان آرای مختلف به همدیگر ، جامعه ای ساکت و قبرستان وار ، در انتظار مان خواهد بود:

1- احمدی نژاد ، ادبیات رو به فراموشی ارزش های مردمی را بار دیگر احیا کرد.
در سال های پیش از ریاست جمهوری احمدی نژاد، سمت و سوی جامعه به مسیری معطوف بود که تفاخر سیاستمداران و خود بزرگ پنداری شان ، تبدیل به یک اصل شده بود.

احمدی نژاد که آمد، این فضا شکسته شد و بار دیگر به یادمان آمد که رئیس جمهور و وزیر و وکیل و مدیر ، همه و همه ، بخشی از همین مردم اند و و نه تافته های جدا بافته و لذا برای آنان هیچ شأنی جز خدمتگزاری نیست و اگر از این شأن ، ناخرسندند ، می توانند پیشه دیگری اختیار کنند.

این امر ، یعنی تساوی مردم و مسوولان ، نه فقط یک ارزش مردمی و اسلامی است که در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان نیز جاری و ساری است و رمزی از رومز ترقی آنهاست.

2- هزاران مشکل ریز و درشت ، مردم ایران را آزار می دهد. بخشی از این مشکلات ، لاجرم  ،مربوط به سه - چهار سال اخیر است و بخشی دیگر ، بازمانده از سالیان گذشته.
من ، نمی خواهم به رسم معمول ، کسی یا دولتی را مسوول این مشکلات بدانم و به سنت متعارف ، تمام کاسه کوزه ها را بر سر او بشکنم.
 واقعیت ان است که این مشکلات ، محصول سیستم غلط و فرایند نادرست مدیریتی و ساختار نابسامانی است که از دیر باز در این ملک وجود داشته و هیچ کس را یارای  تغییر در این روند و رویه نیوده است.
هر که بر سر کار آمده ، برای دردها ، نه درمان که مسکن و آرام بخش تجویز نموده و روزگار خود را به سر برده است.

احمدی نژاد اما ، رئیس جمهوری است که نشان داده، اهل تغییر ساختارها و در این مسیر ریسک پذیر است.
همین بحث یارانه ها را بنگرید ؛ تا جایی که حافظه ام یاری می کند ، دولتمردان و کارشناسان و صاحبان نظر ، از نابسامانی یارانه ها می نالیده اند و بر "هدفمند کردن" آن تأکید داشته اند اما کدام دولت و دولتمرد ، زیر بار اصلاح اوضاع قمر در عقرب یارانه ها - که کمر اقتصاد ملی را شکسته است - رفت؟

اما احمدی نژاد در میانه مخالف کسانی که به وضع موجود عادت داشته اند ، وارد این گود شد و طرح هدفمند کردن یارانه ها را با تمام هزینه های سیاسی اش و ریسکی که برایش داشت ، ارائه داد و حتی در واپسین ماه های دوران نخست ریاست جمهوری اش ، در صدد اجرایی کردن آن است.

یا در عرصه مسکن ، طرح هایی مانند مسکن مهر و زمین های 99 ساله را عملیاتی کرد تا بلکه غول گراین سرپناه - که با مصاحبه های مسوولان سابق فراری نشد - در مقابل این طرح های عملیاتی ، گامی به عقب بنشیند.

البته ممکن است بر نحوه اجرای این طرح ها و نظایر آن ، اشکالاتی وارد باشد - طبیعی است - ولی مهم تر از جزئیات طرح ها و روش اجرای آنها ، وجود اراده ای است که در صدد تغییر در وضع موجود و شکستن ساختارهای ناکارآمد و فاسد است.
مثلاً ممکن است طرح مسکن مهر ، دوای قطعی درد مسکن نباشد ولی همین اندازه که دولتی دارای طرح و برنامه است و به روز مرگی ها و الگوی های سنتی - که حلال هیچ مشکلی نبوده اند - بسنده نمی کند و در جست و جوی راه های جدید است ، خود نعمتی مغتنم در مدیریت کلیشه گرای ایرانی است.
احمدی نژاد، در قریب به چهار سال گذشته ، نشان داده است که در ساحت مدیریت ساختار شکن و تجددگراست.

3- دیپلماسی دولت نهم ، هرچند به مذاق بعضی ، خوش نیامده است ولی به باور من ، دقیقاً منطبق با فضای بی ترحم سیاست بین الملل است.

در جهان امروز ، منفعل شدن و خود را روشنفکر جلوه دادن و لبخند بر لب داشتن و به ساز این و آن رقصیدن ، هر چند به به و چه چه صاحبان قدرت را به ارمغان خواهد آورد ولی به همان میزان ، طمع آنان را تحریک خواهد کرد.

این یک اصل تردید ناپذیر در جهان امروز است که "هرآن گونه که خود را بروز دهی ، جهان ، ناگزیر تو را به همان گونه به رسمیت خواهد شناخت."
ساده تر بگویم؛ اگر کشوری از خود ضعف نشان دهد ، سایرین در راستای منافع ملی خود ، خواهند کوشید ، از آن کشور سوء استفاده کنند و اراده های خود را بر آن تحمیل نمایند ولی اگر کشوری از خود صلابت و توانمندی به نمایش گذارد ، سایرین ،ابتدا خواهند کوشید در مقابلش مقاومت نشان دهند و مانع تثبیت آن شوند ولی در نهایت ، واقعیت ها ، ایجاب خواهد کرد که این کشور را به همان شکلی که هست ، بپذیرند و تعاملات خود را با آن ، بر مبانی جدیدش سامان دهند.

یک مثال ساده: در دولت گذشته ، که سعی می شد باب میل غربی ها باشیم ، اروپا ، بدون دادن کوچکترین امتیازی ، توانست اراده خود مبنی بر تعلیق غنی سازی را بر ایران تحمیل کند ولی در دولت کنونی ، که صلابت تصمیم گیری در مناسبات بین المللی درآن وجود دارد ، اروپا به علاوه آمریکا ، برای رسیدن  به همان تعلیق ،که قبلاً مفت به دست آورده بودند، حاضرند امتیازات زیادی بدهند و اکنون در میان سیاستمداران آنها ، حتی سخن از پذیرش ایران هسته ای است.

در اینجا ، عده ای حتماً به قطعنامه های شورای امنیت علیه ایران استنادخواهند کرد تا دیپلماسی ایران در دولت کنونی را ضعیف جلوه دهند.
در پاسخ به این مساله باید گفت که اولاً ، شورای امنیت ، چیزی جز جمع همان قدرت های بین المللی که خواستار ضعیف بودن ایران هستند، نیست.

ثانیاً ، اگر در دولت قبلی قطعنامه ای صادر نشد ، علتش این بود که غربی ها ، بدون قطعنامه ، توانسته بودند به هدف خود که تعطیلی مراکز هسته ای ایران بود ، برسند و اگر امروز ، دست به دامن قطعنامه می شوند ، نشان از پیشرفت ایران دارد و الا دلیلی برای دستپاچگی آنها و تمسک به صدور قطعنامه ها ندارند.

ثالثاً ، انصاف این نیست که در جنگ قطعنامه ها ، پشت دولت خودمان را - ولو آن که از جناحی غیر از جناح مطلوب ما باشد - خالی کنیم و طرف صادرکنندگان قطعنامه باشیم و با محکوم کردن دولت خودمان ، به محقق شدن اهداف صادرکنندگان قطعنامه ها ، کمک کنیم .
فراموش نکنیم که در این وادی ، پای منافع ملی و ایرانیت ما در میان است و نه صرفاً منافع جناحی.
بدترین ستم به کشور آن است که در تصفیه حساب های جناحی ، پای سیاست خارجی و منافع ملی را به میان آوریم.
قطعنامه ها ، نشان از ضعف یا عملکرد نادرست ما نیست ، نشانه ای از بی عدالتی و ستم ورزی حاکم بر مناسبات جهانی است.

4- من حامی بر قراری رابطه با آمریکا - با ملحوظ داشتن منافع ملی ایران - هستم.
احمدی نژاد ، کسی است که توانست تابوی گفت و گو با آمریکا را بشکند و مذاکرات رسمی ایران و امریکا در وزارت خارجه دولت نهم ، شکل گرفت.

شاید گفته شود که اگر خاتمی مبادرت به این کار می کرد ، کفن پوشان ، امانش را می بریدند.

من هم قبول دارم که جناح های مخالف اصلاح طلبان و لابی های آنان ، نمی گذاشتند خاتمی به سمت مذاکره با آمریکا برود.

حال بیایید واقع بین باشیم:
اگر حامی حرکت ایران و امریکا به سمت تنش زدایی نیستیم که هیچ؛ اما اگر از این رویکرد حمایت می کنیم ،اصلاح طلبان ، قادر به تحقق این امر نخواهند بود زیرا اولاً بخش بزرگی از حاکمیت به آنها و نیات شان ، به شدت بدبین است ؛ ثانیاً گروه های فشار مانع آفرینی خواهند کرد و ثالثاً آمریکایی ها نیز خوب می دانند که نمی توانند در مسائل کلان سیاست خارجی ایران ، روی امضای اصلاح طلبان ، حساب باز کنند.

اما اگر دولت اصولگرای احمدی نژاد ، وارد این گود شود - که شده است- اولاً گروه های فشار ، در برابر رفتار دولت دلخواه خویش ، رگ های گردن شان را متورم نخواهند کرد؛ ثانیا، این حرکت با حمایت کانون های قدرت در داخل همراه خواهد بود و ثالثاً آمریکایی ها نیز با درکی که از فضای داخلی سیاست ایران دارند ، با اعتماد بیشتری پای میز مذاکره با ایران خواهند نشست.

به علاوه ، از آنجا که از دولت نهم و دیپلماسی آن ، تا کنون سرسختی دیده اند ، حساب کار دست شان هست که باید بر ای امتیاز گرفتن از این دولت ، باید امتیاز بدهد و جاده یک طرف امتیازات مدت هاست که به بن بست خورده و برچیده شده است.
به بیان دیگر، مذاکرات ایران و آمریکا با گفتمان دولت نهمی ، عایدی بیشتری برای کشورمان خواهد داشت.

اجازه بدهیم ، حالا که دولتی در ایران بر سر کار آمده که فارغ از فشارهای داخلی ، می تواند قضیه آمریکا را یک بار برای همیشه حل کند، این کار را بکند و گره بزرگ سی ساله را بگشاید و الا معلوم نیست با روی کار آمدن رئیس جمهوری دیگر ، چه سرنوشتی در انتظار روابط ایران و آمریکاست.

بلاگ نوشت :

صبح یکشنبه ۲۷ اردیبهشت در دانشگاه گیلان

پس از ایراد سخنرانی، مسئول بسیج دانشگاه گیلان، بعنوان نخستین پرسش کننده پشت تریبون قرار گرفت و با اشاره به سخنان میرحسین در مورد اینکه “اصلاح طلب اصولگرا” است، پرسید که «نسبت شما با اصلاح طلبانی که اصلاح را بر نظام می دانند نه در نظام چیست؟ همین طور چه نسبتی دارید با اصولگرایانی که در لباس اصولگرایی اقتدارگرا و قدرت طلب هستند؟» وی همچنین درباره ارتباط میرحسین با نهضت آزادی و ملی مذهبی ها پرسید.
میرحسین در پاسخ به این سوالات ابتدا تذکر داد که وقتی ما از اصلاح طلبی سخن می گوییم، با افرادی روبرو نیستیم که نه اسلام را قبول داشته باشند، نه انقلاب را و نه نظام را! و از برخی گروهها که اصلاح طلبی را مترادف این واژه ها می دانند انتقاد کرد. وی همچنین درباره ارتباطش با کسانی که نظام را قبول ندارند و یا خارج از نظام هستند، گفت که آنها را بعنوان یک شهروند ایرانی به رسمیت می شناسد و با همین عنوان نیز با آنها روبرو خواهد شد.

در مورد اصولگرایان نیز، وی گفت که اگر در بازگشت به اصول، به آینده نگاه نکنیم و خودمان را تغییر ندهیم و  اصولمان را مدام اصلاح نکنیم، به اقتدارگرایی دچار می شویم. وی ادامه داد: «اینکه می گویم من اصلاح طلبی هستم اصولگرا، بدین معناست که من از برخی از اصول رد نخواهم شد، یکی از این اصول جمهوریت است، یکی آزادی است، دیگری استقلال است. در عین حال من اصلاح طلب هستم تا تغییرات را درک کنم و در چارچوب قانون اصولم را اصلاح کنم.»

نکته : آیا ارتباط با دشمنان نظام و حمایت از آنان به صرف ایرانی بودن توجی مناسبی است؟

مگر غیر از این است که وقتی شما تصریح به مخالفت با نظام میکنید یعنی آنان در دیدگاه ها و ایده ئولوژی ها با نظام ما و مردم ما موافق نیستند؟؟

در واقعه شما حمایت از یک ایرانی نکرده اید بلکه حمایت از تفکری ضد ارزشی و ضد اسلامی کرده اید.و چگونه ادعا می کنید از اصول هایی مانند استقلال و جمهوری و آزادی که با شهادت ها به دست آمد و عده ای به این رشادت ها پشت کردند و ضد نظام شدند و حالا حمایت شما از آنان و حمایت آنان از شما سولاتی بسیاری را پاسخ داده است. 

مصاحبه ای خبری با گیلان نیوز:
 دبیر حزب مؤتلفه اسلامی گیلان گفت: جریانی در اردوگاه اصلاح طلبان که اصلاً ریشه‌های فکری اصلاح‌طلبان را قبول ندارند و مایل به موفقیت از احمدی‌نژاد نیز نیستند با کاندیدایی مانند میر حسین موسوی به میدان می‌آیند.
حسن کربلایی در گفتگو با خبرنگار فارس در رشت با اشاره به اجماع اصولگرایان گیلان در انتخاب احمدی‌نژاد افزود: اجماع به معنای واقعی زمانی است که سران اصولگرا در تهران و فعالان سیاسی در استان‌ها به کاندیدای واحد رسیده و رسماً نظر خود را اعلام کنند.
وی با بیان اینکه احمدی‌نژاد در صدر کاندیداهای اصولگرا، اصلاح‌طلب و مستقل‌ها قرار دارد، اظهار داشت: طبق رایزنی‌ها و نشست‌های مجموعه‌های اصولگرا در مرکز استان و برخی شهرستان‌های تابعه و نظر سنجی‌هایی که در این ارتباط انجام شد، احمدی‌نژاد در صدر کاندیداها قرار دارد و کمتر مجموعه‌ای از فعالان سیاسی و فرهنگی در گیلان هستند که نظری غیر از این داشته باشند.
دبیر حزب مؤتلفه اسلامی گیلان درباره تشکیل ستاد انتخابات حمایت از احمدی‌نژاد در گیلان تصریح کرد: تاکنون ستاد انتخاباتی به نام هیچ یک از کاندیداهای اصولگرا شکل نگرفته و شخص احمدی‌نژاد نیز طبق فرمایش‌های مقام معظم رهبری که فرمودند فعلاً وقت کار و تلاش است و باید از فعالیت‌های انتخاباتی زود هنگام پرهیز شود، از تشکیل ستادهایی به نام خود مخالفت کرد، البته پیشنهادهایی از طرف مجامع و محافل اصولگرا تقدیم فعالان سیاسی در مرکز کشور برای تشکیل ستاد وی ارائه شده است.
کربلایی ادامه داد: موتلفه اسلامی به صورت مستقل ستادی را تشکیل نمی‌دهد و تلاش می‌کند وحدت و هماهنگی نیروهای ارزشی به معنای واقعی روی کاندیدایی واحد تحقق یابد.
وی گفت: برخی اصلاح‌طلبان به نام حمایت از خاتمی حرف‌هایی به زبان جاری می‌کنند که قطعاً خاتمی با این موضع‌گیری موافق نیست بنابر این وی موضع خود را شفاف اعلام کند.
وی در‌باره ورود خاتمی و میرحسین موسوی به عرصه انتخابات اظهار داشت: از هر کس که وارد این عرصه شود و تایید شورای نگهبان را به همراه بیاورد، قطعاً استقبال می‌کنیم.
دبیر حزب مؤتلفه اسلامی گیلان افزود: اینگونه حضورها به مشارکت مردم در عرصه سیاسی کشور کمک می‌کند و موضع موتلفه یا اصولگرایان، حضور کاندیداها در عرصه تبلیغات انتخابات است، اما به نظر می‌رسد برخی اصلاح‌طلبان به ویژه در گیلان پا را در دفاع از کاندیدایی خاص فراتر گذاشته و به نام حمایت از خاتمی حرف‌هایی به زبان جاری می‌کنند که قطعاً آقای خاتمی با این موضع‌گیری موافق نبوده و لازم است که ایشان موضع خود را شفاف اعلام کند.
کربلایی اضافه کرد: سخنانی که گاهی در برخی رسانه‌های نوشتاری و الکترونیکی مطرح می‌شود، حرف یک ایرانی مسلمان و معتقد نیست و بیشتر مایه‌های خارجی و یا لیبرالیستی و ملی‌گرایی دارد.
وی با اشاره به موقعیت میرحسین موسوی گفت: درباره حضور میرحسین موسوی در انتخابات باید با تردید سخن گفت و ظاهراً موسوی با خاتمی و برخی اصلاح‌طلبان توافقی داشت که دیگر کاندیداهای اصلاح‌طلب آن توافق را رعایت نکردند.
دبیر حزب مؤتلفه اسلامی گیلان اظهار داشت: در این دوره از انتخابات برای سیاستمدارانی که مایل هستند در آینده نقش‌آفرینی کنند، ریسک کردن کار آسانی نیست.
کربلایی تصریح کرد: برخی سیاستمداران اگر به یقین برسند که رای قابل توجهی ندارند و یا اکثریتی بالا را به دست نمی‌آورند، بعید است در این دوره از انتخابات شرکت کنند و ممکن است برای آینده برنامه‌هایی داشته باشند.
دبیر حزب مؤتلفه اسلامی گیلان با اشاره به وضعیت اردوگاه اصلاح‌طلبان برای رسیدن به یک کاندیدای واحد تصریح کرد: چهار احتمال برای اصلاح‌طلبان وجود دارد، مانند جریان مشارکت و سازمان مجاهدین با خاتمی، جریان مجمع روحانیون و حزب اعتماد با کروبی، جریانی که اصلاً ریشه‌های فکری اصلاح‌طلبان را قبول ندارند و مایل به موفقیت از احمدی‌نژاد نیز نیستند و با کاندیدایی مانند موسوی و ... به میدان می‌آیند و همچنین جریان‌هایی که بررسی‌ها و نظر سنجی‌ها آنان را به این نتیجه سوق دهد که چهار سال دیگر تحمل کنند و یا نیروی خود را نسوزانند تا برای چهار سال بعد توان حضور داشته باشند.
دبیر حزب موتلفه اسلامی گیلان با اشاره به اینکه امیدواریم تمام کاندیداها و فعالان سیاسی در هر کدام از جریان‌های سیاسی چند اصل را مهم بدانند، افزود: اصل نظام، انقلاب، ارزش‌ها و اصول کلی که در هنگام تبلیغات آسیب نبینند و فقط از ویژگی‌های کاندیدای خود بگویند.
کربلایی ادامه داد: اگر کاندیدهایی احساس می‌کنند رای‌شکن هستند، اجازه دهند رای‌آور اصلی که همان رئیس جمهور دوره دهم خواهد بود با رای قاطع و بالا وارد ساختمان ریاست جمهوری شود و هر قدر رای بالا باشد، اقتدار بیشتری به دست می‌آید و این اقتدار از نظر جهانی بسیار مهم است.
وی خاطرنشان کرد: هر کس باید رای‌آور کسی باشد که قانون اساسی فعلی را اجرا کرده و همت خود را صرف خدمت به مردم کند و برنامه‌های دهه چهارم یعنی توسعه و عدالت را در صدر فعالیت‌های خود قرار دهد.

؟؟؟؟

؟؟؟

؟

ستاد مردمی امید وفات عالم ربانی سالک صمدانی حضرت آیت الله بهجت را به امام زمان و مراجع عظام خصوصا مقام معظم رهبری و مردم عالم دوست گیلان تسلیت عرض می کند.